۱۳۹۳ شهریور ۲۲, شنبه

عین الله باقرزاده – حسن رضیانی

صمد آقا ( پرویز صیاد) را کمتر کسی است که نشناسد. هرگاه دور هم جمع می شویم یکی از فیلمهای ویدیوئی صمد آقا را تماشا می کنیم. هر بار نیز مثل بار اول از این فیلم سیاه و سفید قدیمی لذت می بریم. او نه تنها محبوب نسل من و ماست که فرزندانمان نیز دوست اش دارند. پرویز صیاد پدر ندارد و در کنار ننه آقایش زندگی می کند.او لباس ساده روستائی به تن داردو با لهجه شیرین اش نقش یک روستائی باهوش را بازی می کند. او با زبان ظنز خود مشکلات اجتماعی را مطرح می کند و ما در حالی که به سخنان شیرین و برحق اش می خندیم رو به همدیگر کرده و می گوئیم « حق میگه والله » تماشای ویدیوهایش بارها و بارها خستنه مان نمی کند.از صمد آموختم که به مشقهای دانش آموزانم قلم نکشم.سرکاراستوار فیلم  عبدالعلی همایون که خیلی زود رودست می خورد و ننه آقا و لیلا که هر کدام به جای خود دوست داشتنی هستند.در فیلمهای صمد به جز پرویز صیاد حسن رضیانی یا همان عین الله کوفتی یا باقرزاده نیز هست. به نظر من او یکی دیگر از چهره های ماندگار و به جسارت هم ردیف پرویز صیاد است . او پدری طماع به اسم مشهدی باقر دارد. مشهدی باقر شیفته ننه اقا ، مادر صمد است و در هر فرصتی خود را به خانه او می رساند و اظهار علاقه می کند. در یکی از صحنه ها ننه آقا تشت آب کف آلود رختشوئی را روی سر او خالی می کند. اما باز روی این مشهدی باقر با آن پرروئی اش سفید که دنبال دختران جوان نمی گردد
تایلی تایین تاپمالی / هر کسی باید همتای خود را پیدا کند.
مشهدی باقر چند ماهی او را به شهر می فرستد تا کمالات بیاموزد. او در شهر عملگی می کند و وقتی به روستا برمی گردد، خود را یک سر و گردن بالاتر از روستائی ها می پندارد. کت و شلوار به تن می کند و دگمه یقه اش را تا آخر می بندد و کراوات کوتاهی به یقه می بندد و هر کسی عین الله صدایش می کند ، فوری باقرزاده را اضافه می کند. طفلک عین الله نه شهری است نه روستائی. از اینجا مانده و از آنجا رانده است و با همه اینها به هم ولایتی هایش فخر می فروشد. اورقیب عشقی صمد آقاست و ازصمد می ترسد و مثل یک بچه لوس دنبال پدر راه می افتد. لیلا صمد را به عین الله ترجیح می دهد و همین موجب می شود که کدخدا به عین الله جواب مثبت ندهد. چون لیلا در فیلم صمد آرتیست می شود می گوید « صمد را انتخاب کرده که به عین الله رضا ندهد.» راستی که حرکات عین الله کوفتی ، حرف زدن و قیافه گرفتن و راه رفتنش چقدرهنرمندانه است.به نظرم در شاهکار « صمد » عین الله باقرزاده در کنار صمد آقاست و هر دو نسل به نسل در خاطره ها باقی خواهند ماند.

هیچ نظری موجود نیست: